Por David BM
Esta mañana, la plataforma Berri-Otxoak ha vuelto a alzar la voz frente al Ayuntamiento de Barakaldo para denunciar una realidad tan cruda como persistente: 140 personas sin hogar sobreviven en las calles del municipio, mientras las autoridades locales continúan sin ofrecer soluciones efectivas.
Según los equipos de intervención social, el albergue municipal de Lasesarre, con capacidad para 28 personas, solo puede acoger al 20% de quienes carecen de techo en la localidad. Además, las normas restrictivas permiten la pernocta solo durante una semana cada tres meses, dejando a la mayoría sin alternativas estables.
El Servicio de Atención Diurna también se encuentra saturado, lo que obliga a más de un centenar de personas a pasar el día en la calle sin acceso a servicios básicos como baños, duchas o lavandería.
Especialmente alarmante es la situación de las mujeres sin hogar. Desde hace más de un año, el recurso específico para ellas permanece cerrado, dejándolas expuestas a mayores riesgos en la vía pública.
Berri-Otxoak exige al equipo de gobierno que actúe de manera urgente para garantizar que ninguna persona sin hogar viva en la calle ni un solo día más. La plataforma demanda la ampliación de recursos y servicios sociales municipales, subrayando que en una localidad como Barakaldo es urgente y necesario garantizar un alojamiento digno a todas las personas y familias de la localidad.
Con más de tres décadas de activismo, Berri-Otxoak ha sido un referente en la lucha por los derechos sociales en Barakaldo. Desde su fundación el 12 de agosto de 1992, ha mantenido una oficina de información sobre derechos y prestaciones sociales que ha atendido a más de 17.500 familias.
Berri-Otxoak elkarteak salatu duenez, etxerik gabeko ehun pertsona baino gehiago nekez bizi dira Barakaldoko kaleetan, » herriko gobernu taldeak ez duelako neurri integralik hartu nahi etxebizitza duin bat izateko bermea izango lukeena eta herrian etxegabetasunaren arazoa konpontzea bideratuko lukeena».
Hala ere, udal-gobernuak behin eta berriz suspertzen ditu kanpainak pobrezia egoera larrienak seinalatzeko eta kriminalizatzeko. Hori bai, ez dio jaramonik egiten legeak ezartzen dionari: gizarte- zerbitzu eta bizitegi-baliabide duinak bermatzea herriko kaleetan nekez bizi diren pertsonentzat.
Zehazki, udal-zerbitzuak gainezka daudenez eta etxerik gabeko pertsonak artatzeko baliabiderik eza dagoenez, Barakaldon 140 pertsona nekez bizi dira txabola, arkupe edo kutxazainetan.
Esku-hartze sozialeko taldeen arabera, gaur egun 140 pertsona nekez bizi dira Barakaldoko kaleetan. Lasesarreko aterpetxean dauden lekuek etxerik gabeko pertsonen % 20a baino ez dute hartzen, eta hiru hilean behin astebetez bakarrik beren egoitzetan lo egiteko aukera ematen dute.
Gainera, duela urtebete baino gehiagotik itxita dago etxerik gabeko emakumeentzako baliabidea. Bestalde, Eguneko Arreta Zerbitzua gainezka dago, eta horrek esan nahi du etxerik gabeko ehundik gora pertsonak egun osoa kalean igarotzen dutela komunetara, dutxetara eta garbitegira sarbiderik gabe.
Berri-Otxoak elkarteak gobernu-taldeari exijitzen dio «herriko etxerik gabeko pertsona guztiei irtenbide eta etxebizitza duina eskain diezaiela», udalerrian gauzatzen diren baliabide eskasia nabarmenaren eta dozenaka etxegabetzeen aurrean.
Berri-Otxoak elkarteak udal arduradunei eskatu die «premiaz jardun dezatela etxerik gabeko inor kalean egun bakar batez ere bizi ez dadin». Horri dagokionez, udaleko baliabide eta zerbitzu sozialak ugaritzea eskatu dute. «Barakaldo bezalako herri batean premiazkoa eta beharrezkoa da herriko pertsona eta familia guztiei ostatu duina bermatzea».
Berri-Otxoak duela hiru hamarkada baino gehiago sortu zen, 1992ko abuztuaren 12an, eta 33 urte hauetan etxebizitza duina izateko eskubidearen alde, espekulazioaren eta etxegabetzeen aurka, eta murrizketen, prekarietatearen eta pobreziaren aurka egindako mobilizazioengatik nabarmendu da. Kolektiboak, gainera, 1997ko azaroaren 17tik aurrera, gizarte-eskubide eta -prestazioei buruzko informazio-bulego bat du, eta, bertatik, herriko 17.500 familia baino gehiago igaro dira.
