Más abajo en Euskera.
Por DavidBM
Bilbao, 29 octubre 2026 – Berri-Otxoak se concentró este miércoles ante el Ayuntamiento de Portugalete para denunciar la situación de una mujer y sus trillizos menores de edad, que viven en un hostal del municipio desde que fueron desahuciados. Su estancia termina este viernes, 30 de octubre. El Ayuntamiento les ha comunicado que ese día tendrán que salir y, según la plataforma contra la precariedad y la pobreza, no les ha ofrecido nada más. Si nada cambia, la familia acabará en la calle.
La mujer tiene trabajo, pero es un empleo precario. Según los colectivos que la apoyan, citados por Tele7, no perdió su casa por impago sino porque el propietario quiso recuperar la vivienda, y su sueldo no le alcanza para pagar los alquileres de la Margen Izquierda.
Berri-Otxoak subraya que la mujer había acreditado su situación de vulnerabilidad económica y social. Aun así, denuncia, ni los servicios sociales del Ayuntamiento de Portugalete, gobernado por el PSE-EE, ni el Departamento de Vivienda del Gobierno Vasco, también en manos socialistas, le hicieron ninguna oferta de realojo. Lo único que recibió fue una estancia en un céntrico hostal de la villa, con fecha de salida.
El colectivo sostiene que la normativa obliga a otra cosa. Recuerda que, tras el suicidio de Amaia Egaña en Barakaldo cuando iba a ser desahuciada, el Gobierno Vasco, la asociación de municipios Eudel y el Consejo General del Poder Judicial acordaron en 2013, y renovaron en febrero de 2019, que “los servicios sociales deben dar una respuesta inmediata y una tramitación urgente que garantice una alternativa habitacional a todas las personas y familias afectadas por un desahucio”.
A ese compromiso suma la Ley vasca de Vivienda de 2015 y la ley estatal por el derecho a la vivienda de 2023, que prevén mecanismos para suspender los desahucios cuando en la casa viven menores o familias vulnerables. Para Berri-Otxoak, todas ellas obligan a las administraciones a garantizar una alternativa habitacional digna, adecuada y estable antes del desalojo. “En este caso, ninguna de esas garantías fue activada”, denuncia.
El colectivo insiste en que la protección de los menores es una obligación reforzada en la legislación autonómica y estatal y en la Convención sobre los Derechos del Niño de Naciones Unidas. “La protección de la infancia y de las personas en situación de vulnerabilidad no puede depender de la voluntad política del momento ni de interpretaciones restrictivas de la ley”, señala.
Fuentes municipales aseguraron a Tele7 que el Ayuntamiento “está haciendo todo lo posible” y que la mujer ya ha accedido antes a otros recursos sociales, sin dar más detalles para proteger la privacidad de la familia. También sostuvieron que “el problema no es estrictamente de vivienda”. No consta respuesta pública del Departamento de Vivienda.
Berri-Otxoak exige la paralización de cualquier actuación que deje sin hogar a esta familia, la activación inmediata de todos los recursos de emergencia social y de vivienda y la aplicación efectiva de la legislación vasca y estatal. Reclama además responsabilidades políticas y administrativas por un caso que, a su juicio, no debería haberse producido nunca.
No es el primero este mes. A comienzos de octubre, el colectivo ya se concentró ante otro hostal de Portugalete donde vivían una madre desahuciada en Sestao y su hijo de cinco años, también con fecha de salida. Para Berri-Otxoak, lo que ocurre en Portugalete “no es un hecho aislado, sino el reflejo de un problema estructural que exige respuestas urgentes”.
El plazo vence este viernes. Hasta entonces, el colectivo sigue reclamando al Ayuntamiento y al Gobierno Vasco una vivienda para la madre y sus tres hijos.


Portugaleten, 2026ko urriaren 28a, asteazkena
Prekarietatearen eta pobreziaren aurkako Berri-Otxoak plataformak elkarretaratzea egingo du asteazken honetan Portugaleteko udaletxearen aurrean, enplegu prekarioa eta hiruki txikiak dituen emakume baten etxegabetzea salatzeko.
Kaltetutako emakumeak ekonomikoki eta sozialki egoera zaurgarrian zegoela egiaztatu zuen arren Portugaleteko Udalak eta Eusko Jaurlaritzako Etxebizitza Sailak ez zioten beste bizileku bat emateko eskaintzarik egin: bi erakundeak PSE/PSOEren kudeaketapean daude.
Kontuan izan behar da Portugaleteko Udaleko gizarte-zerbitzuek eta Eusko Jaurlaritzako Etxebizitza Sailak ez diotela eskaini egungo araudiak agintzen duena: bizitegi-alternatiba duin eta egonkor baterako sarbidea ematea.
Administraziotik emakume horri -eta bere ardurapean dauden hiru seme-alaba adin txikikoei- urriaren 30era arte ostatu batean bizitzeko eskaintza besterik ez diete egin. Bi egun barru amaitzen da aldi baterako baliabide horretan egoteko epea. Ondoren, bertatik ateraraziko dituzte eta kale gorrian amaituko dira.
Paper bustia diren araudiak
Gogoratu behar da Amaia Egañak bere buruaz beste egin zuela bere etxebizitzatik (Barakaldoko udalerrian) ateraraztera joango zirenean, eta 2013an erabaki zela -eta 2019ko otsailean berritu zuten Eusko Jaurlaritzak, Eudel euskal udalen elkarteak eta Botere Judizialaren Kontseilu Nagusiak – «gizarte-zerbitzuek berehalako erantzuna eman behar dutela, eta premiazko tramitazioa egin behar dutela, etxegabetze batek kaltetutako pertsona eta familia guztiei bizitegi-alternatiba bat bermatzeko».
Horri gehitu behar zaizkio «Euskal Autonomia Erkidegoko Etxebizitzaren ekainaren 18ko 3/2015 Legea» eta ondorengo «Etxebizitzarako Eskubidearen aldeko maiatzaren 24ko 12/2023 Estatuko Legea». Korpus juridiko horiek guztiak mekanismo espezifikoak aurreikusten ditu etxegabetze-prozedurak eteteko edo geldiarazteko, etxebizitzan adingabeak, desgaitasuna duten pertsonak edo zaurgarritasun-egoera egiaztatua duten familia-unitateak bizi direnean.
Arau horiek guztiek ezartzen dute administrazio publikoek bizitegi-alternatiba duin, egoki eta egonkorra bermatu behar dutela utzarazpena gauzatu aurretik. Kasu honetan, berme horietako bat ere ez zen aktibatu.
Portugaleteko Udalak (PSE/PSOE) eta Eusko Jaurlaritzako Etxebizitza Sailak (PSE/PSOE) nabarmen urratu dute emakume horrentzat eta bere ardurapeko hiru adingabeentzat bizitegi-alternatiba bat izateko eskubidea.
Administrazioak emakume horri -eta bere ardurapeko hirukiak – urriaren 30era arte soilik eskaini dio Portugaleteko erdiguneko ostatu batean bizitzea. Ostiral honetan, urriaren 30ean, amaituko da aldi baterako baliabide horretan egoteko epea. Ondoren, bertatik atera eta kalean amaituko dira.
Nabarmendu behar da, bestalde, emakume hori (eta bere ardurapeko hiru adingabeak), zeinaren babesa betebehar indartua baita zuzenbide autonomikoan zein estatalean eta Nazio Batuen Haurren Eskubideei buruzko Konbentzioan, babesgabetasun-egoera baten eraginpean geratu dela, eta egoera hori saihestera legez behartuta zeudela erakundeak (Portugaleteko Udala PSE/PSOE eta/Eusko Jaurlaritza PSE/PSOE)
Haurren eta kalteberatasun-egoeran dauden pertsonen babesa ezin da unean uneko borondate politikoaren edo legearen interpretazio murriztaileen mende egon.
Etxebizitza eskubide bat delako
Familia hori etxerik gabe uzten duen edozein jarduera geldiaraztea exijitzen dugu, eta eskura dauden gizarte-larrialdietarako eta etxebizitzarako baliabide guztiak berehala aktibatzea, eta Euskal Autonomia Erkidegoan indarrean dagoen legeria eta etxebizitzaren estatu-esparrua eraginkortasunez aplikatzea. Era berean, erantzukizun politiko eta administratiboa eskatzen dugu inoiz gertatu behar ez zen kasu baten aurrean.
Gaur egun Portugaleten gertatzen ari dena ez da gertakari isolatu bat, premiazko erantzunak eskatzen dituen egiturazko arazo baten isla baizik. Ezin da onartu hiru adingabe ardurapean dituen emakume bat segurtasunik ezaren, deserrotzearen eta etxegabetze batek dakarren indarkeria sozialaren eraginpean geratzea, eta tartean dauden administrazioek (Portugaleteko Udala eta/edo Etxebizitza Saila) beste alde batera begiratzen dute.
Leave A Comment