Por Laura Fontalba
Concentrados ante el Juzgado de lo Penal Número 4, comparseros y comparseras de Bilbao han denunciado el suceso que tuvo lugar en la Aste Nagusia de 2023, cuando dos agentes de la policía fuera de servicio decidieron orinar en la puerta de una de las txosnas. «La Policía nos mea, la justicia dice que llueve», han manifestado.
Cada año, la falta de baños públicos frente a la gran aglomeración de personas que atrae la Aste Nagusia hace que orinar «donde no se debe» se vuelva habitual; sin embargo, han explicado, existan «líneas rojas» que no deberían cruzarse: los portales, las zonas de txosnas y las casas de las vecinas.
En 2023, dos agentes de la Policía Municipal que estaban fuera de servicio decidieron cruzar una de esas líneas y orinar en la puerta de una de las txosnas. Al ser interpelados por los y las comparseras, lejos de disculparse, respondieron con agresiones físicas, amenazas de muerte y administrativas, a lo que se sumaron treinta antidisturbios que acudieron al lugar e hicieron identificaciones. Tras el suceso, ambos agentes decidieron denunciar lo sucedido. «Decenas de personas vieron cómo se comportaron aquellos dos borrachos meones. Incluso sus propios compañeros llegaron a titubear y mostrarse sorprendidos. Así que han ofrecido un acuerdo: ellos retiran sus denuncias falsas, nosotras las nuestras y el juicio no se celebra», han relatado.
Aunque el problema no fue «el charco de orines», sino «la violencia policial y la arrogancia que la acompaña, incluso fuera de servicio», han explicado «hartos» de la falsa superioridad, la presión contra las personas vulnerables, y la militarización de las calles y las fiestas.
A ello, han sumado su descontento ante las palabras de Aburto, quien en aquel entonces aseguró que del mismo modo que resultaron ser policías, podrían haber sido «médicos, arquitectos o fontaneros». Los y las comparseras no olvidan estas declaraciones, pues un policía «es un funcionario público con acceso a armas de fuego y herramientas administrativas para la represión».
En cualquier caso, por medio de la concentración de hoy, han explicado que aceptar el trato propuesto por los agentes no significa que «se achanten ante su represión», sino que enfrentarse al sistema en su propio terreno es «perder de antemano» y «arriesgarse a multas arbitrarias y a un juicio injusto no es una opción digna».
«Seguirán marcando territorio con su «autoridad», pero jamás nos harán retroceder», han terminado manifestando.
Komunikatua:
Barre egiten dugu festan, alaitasunean eta katxon-deoan bizi garelako, barre egiten dugu ondo sentitze-ko, larrvazalarentzat ona delako eta eguneroko kaka zaharra prozesatzen laguntzen digulako. Baina 2023ko Aste Nagusian gertatu zena tokiz kanpo taiza egitea baino gehiago izan zen. Gehiegikeri poliziala izan zen hura, zigorgabetasuna eta Bilboko udalak duen lurraldea markatzeko betiko modua jai-eredu aske, herrikoi eta politizatuaren aurka. Aste Nagusian badakigu komun publikorik ez dagoenez, ohikoa dela edonon hisegitea, baina marra gorriak daude: porta-lak, txosna-guneak eta auzokideen hormak. Harn errespetatzen da. Eta gure atea bere komuna bihurtu nahi duen edonori azalduko diogu. Normalean ulert-zen dute, baina egun hartan ez. Zerbitzuz kanpoko zeuden bi poliziak erabaki zuten beren agintea (eta maskuriak guztiaren gainetik zeudela.. Eraso fisikoe-kin, heriotza-mehatxuekin eta mehatxu administrati-boekin erantzun zuten, eta gehiegikeriaz jokatu zuten. Azkenean Istiluen aurkako hogeita hamar munipek jai-eremua hartu, konpartsakideak identifikatu eta erruduntzat tratatu zituzten. Bitartean, agente meoiak eta txarralaireak, buztana hankartean zutelarik ihes egin zuten.
Arazoa ez da pixa putzua, baizik eta poliziaren indar-keria eta horrekin batera doan harrokeria, nahiz eta zerbitzuz kanpo egon. Nazkatuta gaude haien nagu-sitasun faltsuaz, pertsona ahulen aurkako presioaz eta gure kaleak eta jaiak militarizatzeaz.
Aburtok iturginak izan zitezkeela esan zuen. Lotsaga-rria. Iturginen gremioari begirune osoa adierazi nahi diogu. Talde hobnetako kide asko iturginak gara, eta argi gera bedi konparazio horren aurrean irainduta. sentitzen garela. Iturgin batek instalazio txapuzero bat uzteko mehatxua egin diezazuke. Polizia, ordea, funtzionario publikoa da, eta su-armak eta errepresio-rako administrazio-tresnak ditu. Batzuek bainugela muntatzen dizute; besteek beren txorroaz apuntatzen zaituzte.
Bizitza izorratu diezaguketen salaketa faltsuak bene-takoak dira, baina salaketa horiek jartzen dituztenak
ez dira genero indarkeriaren biktima diren emaku meak, poliziak salatzen du herria gure bizitzak onda zeko asmoarekin. Oraingoan badakite egin zutena ezin dela ezkutatu, dozenaka lagunek ikusi zuten nolo jokatu zuten bi mazkor meni haiek. Gainontzeko muni zipalek ere zalantzak zituzten eta hamturik geratu ziren mozkorti horien komeriekin. Beraz, akordio bat eskaini dute: haiek beren salaketa faltsuak kentzen dituzte, guk gureak eta epaiketa ez da egiten. Txizak dakarrena, txizak darama.
Onartu dugu, ez amare ematen dugulako hori inoiz ez), baizik eta badakigulako sistemari bere eremuan aurre egitea aldez aurretik galtzea dela. Botereak beti babesten du boterea. Jokoa iruzur hutsa da, Isun arbitrarioak eta epaiketa bidegabea egitera arriskat-zea ez da aukera duina. Ez euro bat, ez gure energia-ren tanta bat ez da joango zuen kutxa errepresiboe-tara. Hau ez da porrota, baieztapena baizik. Nahia-go dugu geure indarrak espazio autogestionatuak indartzera bideratu, eta jazarpenari eta errepresioari aurre egiten diotenei babesa ematera. Borroka kalee-tan dago, elkarrekin, duintasun osoz
Eta poliziak errepresaliatutako guztiei: ez daitezela kikildu beren errepresioaren aurrean. Ez daitezela ahuldu, ez dira nahi luketen bezain beldurgarriak. Meoi batzuk besterik ez dira. Antolatu zaitezte zuen lagun, lagun eta errepresaliatuekin, egin ezazue auto-ritarismoaren aurka, poliziala, politikoa edo adminis-tratiboa izan. Eta pixa egin behar badute, egin deza-tela, baina inoiz ez gure atean. Errepresaliatu guztiei ez zaudete bakarrik. Guk ere ez. Lurraldea markatzen jarraituko dute beren «autoritatearekin», baina inoiz ez gaituzte atzeraraziko. Guk ez dugu bere errepresioa ordaintzen, guk borrokatu egiten dugul Egin dezatela pixa haien uniformeen galtzetan.
