Por DavidBM
Bilbao, 5 diciembre 2025 – La plaza del teatro Arriaga de Bilbao volvió a ser ayer por la noche un espacio de encuentro para el internacionalismo vasco. Convocada por Askapena, la concentración -replicada también en otras capitales de Hego Euskal Herria- denunció “la nueva fase de ataques del imperialismo estadounidense contra el pueblo venezolano”, en un acto que combinó análisis político, denuncia y llamamientos a la solidaridad activa.
Durante la lectura del comunicado, Askapena recordó que “el ataque contra Venezuela no es nuevo”, sino la profundización de una ofensiva que se remonta al inicio del proyecto bolivariano con Hugo Chávez. Según el movimiento internacionalista, las transformaciones impulsadas entonces -servicios públicos, ampliación de derechos, participación popular y un proceso comunal convertido en ley- supusieron “un avance gigantesco para los sectores históricamente oprimidos” y cimentaron un modelo propio de poder popular.
Ese proceso, explicaron, ha ido acompañado durante dos décadas de “golpe de Estado, intentos de asesinato, conspiraciones militares, paramilitarismo, sabotajes, violencia callejera, guerra financiera, sanciones y una ofensiva mediática global”, estrategias todas dirigidas a impedir el desarrollo de un proyecto soberano y a mantener a Venezuela en la órbita geopolítica de Estados Unidos.
Askapena sostuvo que esta presión responde a un contexto internacional marcado por la pérdida de hegemonía estadounidense y su necesidad de reconfigurar el control sobre América Latina, región clave por su petróleo, gas, litio, biodiversidad y otros recursos estratégicos. En este marco, denuncian que la doctrina Monroe continúa plenamente vigente, y que la agresión contra Venezuela forma parte de un plan más amplio que también afecta a Cuba, Nicaragua, México y Colombia.
Sobre los intentos de justificar una intervención, el comunicado describió como “una máscara altruista” los discursos que presentan a Venezuela como una dictadura o como una amenaza vinculada al narcotráfico. Askapena citó el caso de la activista opositora María Corina Machado -premiada recientemente con el Nobel de la Paz- como parte de una estrategia para “arrebatar legitimidad al gobierno de Maduro y fabricar el casus belli”. El movimiento calificó estas narrativas como “invenciones sin pruebas” que, al ser amplificadas por grandes medios, generan percepciones falsas que -según recordaron- “la propaganda puede convertir en verdad para muchos, como ya demostró Goebbels”.
Pese a este escenario, el comunicado subrayó que “el pueblo de Venezuela resistirá firmemente” y que el desarrollo del modelo comunal ha dado lugar a una población trabajadora “organizada y preparada para hacer frente a lo que venga”. Askapena remarcó que Venezuela no está sola y que “muchos movimientos del mundo están alineados con su lucha por la liberación”.
Desde Euskal Herria, la organización manifestó su “solidaridad incondicional” con la revolución bolivariana, pero también señaló la responsabilidad local en el conflicto. Criticaron a la Unión Europea, a la que acusan de alinearse con Washington, y denunciaron a partidos, medios y agentes que, a su juicio, “tergiversan el proceso venezolano, ocultan sus avances y magnifican las consecuencias del asedio”.
Uno de los elementos más destacados del comunicado fue la crítica directa a empresas vascas con relaciones comerciales con Estados Unidos. Askapena mencionó el reciente contrato de SAPA, de la familia Aperribai, para suministrar sistemas al Ejército estadounidense, presentándolo como un ejemplo de “colaboración con la maquinaria militar que oprime a pueblos trabajadores”. Según el colectivo, la opresión que sufre Venezuela también se alimenta desde Euskal Herria a través de estas relaciones económicas, empresariales y políticas.
Para Askapena, el mensaje es claro: “al imperialismo se le combate en la calle”, y por ello la organización llamó a participar en las movilizaciones anunciadas para los próximos días. El acto concluyó con consignas en euskera y castellano que sintetizaron la posición del movimiento: “Inperialismoaren aurrean, prozesu bolivartarra tinko! ¡Comuna o nada! Gerra inperialistari, herriok borroka!”
IMPERIALISMOAREN AURREAN: PROZESU BOLIVARTARRA TINKO!
Venezuelaren aurkako erasoa ez da berria; gertatutakoa aspalditik jasaten ari diren ofentsibaren areagotzea baino ez da. Hugo Chavez presidente bihurtu zenetik eten gabeak izan dira jasotako erasoak. Ideal bolivartarren oinarrituta, Chavezek martxan jarritako prozesuak aurrerapen eraldikoa ekarri zion herri venezuelarrari. Historikoki zapaldutako herri-sektore zabalei zerbitzu publikoak eta eskubide berriak ekarri zizkien, baita beste elementu ez hain objektibo baina ezinbestekoak ere: duintasuna, parte hartzea, herriaren protagonismoa edota botere-eremuak lortzea. Eredu komunala teorizatzea, lege bihurtzea eta Venezuela osoan zehar egunerokoan errealitate bihurtzea elementu gakoak izan dira herri boterea egikaritze bidean. Venezuelako prozesu bolivartarrak Latinoamerika eta Karibeko integrazioari bultzada kementsua eman zion, gainera. Aberri Handia (La Patria Grande) eraikitzeko jomuga izan da, zonaldearroko proiektu ekonomiko, komunikatibo eta politikoak abian jarri ziren, inperialismoarekiko menpekoatasunarekin apurtzeko eta zonaldeko herrien arteko lankidetza bultzatzeko.
Historikoki kolonizatuta eta zapaltuak izan diren herriak etorkizun burujabearko artikulatzen saiatzeagatik, herri venezuelarraren esplotazioaz aberasten zen bertoko oligarkiaren botereari aurre egiteagatik, munduko beste herrietarako eredu askatzaile bat izateagatik eta Venezuelako petrolioa eta baliabide naturalak garapen propioarako kudeatu nahi izateagatik, chavismoak mota guztietako erasoak pairatu ditu. Bi hamarkadetan zehar prozesu bolivartarra suntsitzeko saiakerak zenbatezinak dira: Estatu kolpea, presidenteen hilketa saiakerak, kanpotik elikatutako indar armatzen barruko militiarren matxinada-saiakerak, talde paramilitarrak Venezuelan sartzea, azpiegituren kontrako sabotaieak, guarimbak eta indarkeria kaleetan, migrazioa era interesatuetan bultzatzea, gerra finantzarioa, pertsoneen eta enpresen kontrako zigorrak, herritarrei zuzendutako gerra psikologiko/kognitiboa edota kapitalaren zerbitzuko desinformazio medioetatik garatutako gerra mediatikoa (gobernu, erakunde zein GKE batzuek ere oihartzuna emanda).
Hala ere, inperialismoak ez du lortu bere helburua. Azken hauteskundeetan chavismoa garaile aterata, Venezuelako eskuina gero eta ahulago egonda eta eragiteko gaitasuna gero eta mugatuagoa izanda, alboko Estatuarekin harremanak onera ekarri eta Venezuelako ekonomia gradualki hobetu, eraso-kategoria berri batera eramaten nahi dute chavismoaren kontrako ofentsiba.
Inperialismo yankiak mundu-nagusitasuna galtzen ari da, eta ezinbestekoa du bere “atzeko patio”-aren kontrola erabat berreskuratzea, Txinarekin mantentzen duen lehia horretan. Abya Yala – Latinoamerikako baliabide naturalak (petrolioa, gasa, litioa, urrea, “lur arreak”, aniztasun biologikoa…) kontrolpean izan behar ditu. Sortu zenetik bi mendeetara, Monroe Doktrinaren “Amerika amerikarrentzat” leloak indarrean jarraitzen du, eta Venezuelatik harago doa. Izan ere, Venezuelaren aurka militarki aritzeaz, zonaldeko berrantolaketa orokor baten hasiera izan daiteke, non Kuba eta Nikaragua hurrengo jomugak izan daitezkeen. Garai honetan Kolonbia eta Mexiko jasotzen ari diren mehatxuek erakusten dute, beste behin ere, inperialismoaren atzaparrek Bravo ibaitik hegoalderantz dagoen eremu osoa menpe hartzea dutela helburu, oztanak ez diren gobernuak eta antolatutako herri langileak jomugan.
Esku-sartze militara justifikatzeko aitzakiak ez dira berriak, eta batere originalak ere. Gobernu diktatorial bat erorarazi behar dela diote zenbaitek herri venezuelarrari demokrazia ekartzeko, mozorro altruista batekin. Hor kokatu behar dugu Corina Machado ultraeskuindarra eta aberrri-saltzaileari Bake Nobel saria ematea, Maduroren gobernuari zilegitasuna kentzeko saiakera horretan. Bestalde, narkotrafikoaren kontrako borroka argudiatzen dute: Maduroren gobernuari AEBetara heltzen den drogen erantzule izatea leporatzen diote, eta, horregatik, segurtasunerako berebiziko arrisku moduan irudikatzen dute. Probarik eta euskarrririk gabeko asmakizuna, baina hedabide masiboetatik zabaldutako propaganda egi bihur daiteke askorentzat, Goebbels naziak ondo erakutsi zuen moduan.
Atzo bezala, Venezuelako herriak tinko eutsi dio eraso inperialistei, bere subiranotasuna, bere proiektu eraldatzailea eta bere duintasuna defendatzeko. Venezuelako sektore kontzienteenak antolatuta eta prest daude herri osoko gerrari ekiteko inbaditzaileen kontra. Prozesu komunalaren urteetako garapenak bere fruituak ematen dituhard, datorrenari aurre egiteko prest dagoen herri langile antolatua elikatuz. Venezuela bolivartarrak badaki ez dagoela bakarrik borroka honetan. Munduko hainbat eta hainbat herri eta mugimendu gaude lerrokatuta eredu askatzaile propioa eraikitzeko herri venezuelarrak garatzen duen borrokarekin.
Euskal Herritik ere gure elkartasun osoa helarazi nahi diogu herri ausart horri, ¡Comuna o nada! aldarrikatzen duen herriari. Baina euskal internazionalistok, ezinbestekoa dugu mezua horri gehitu behar diogun inperialismo yankiarri estaldura ematen dietenen salaketa. Inposatu diguten Europar Batasuna gerrazalea prozesu bolivartarren etsai amorratua da eta inperialismo yankiaren lerrokatzen da, Etxe zurian dagoen presidentea harago. Era berean, salatu behar ditugu Euskal Herrian bertan Venezuelako prozesua desitxuratzen duten alderdi, hedabide eta eragileak. Beren mezu pozotisuen bidez prozesu bolivartarren aurrerapenak ezkutatzen saiatzen dira, baita herri venezuelarrari inposatutako setio-egoerak sortutako ondorioak testuingurutik atera eta handiesten saiatu ere, deskonposizioan eta autoritarismoan itotako Estatu baten irudia zabaldu nahian. Venezuelaren aurkako erasoak eta esku-hartze militara justifikatzen dute hemengo burgesiak eta bere lekaioek, nahiz eta giza eskubideen aldeko mezu humanitaristekin mozorrotzen saiatu. Era berean, bi mendez herriak odolusten jarraitutzen duten AEBak demokrazia eta askatasunaren eredutzat aurkezten dizkigute, Trumpez harago. Bakezakeria abstraktuaz betetzen dute ahoa casus bellia eraikitzen ari diren bitartean.
Sionistekin harremanak dituzten euskal enpresekin bezala, enpresa eta politikari asko harro daude AEBekin dituzten harreman komertzialez. Azken adibidea Aperribai familien SAPA enpresan daukagu, AEBetako Ejertzitoaren Abrams tanke berrien transmisio sistema ekoizteko iragarpenarekin. Euskal ekonomiako berri positobotzat saltzen digute herriak zapaltzen jarraitzen duen inperialismo yankiarekin kolaborazioa. Munduko beste herrien zapalketa hemen ere hasten da. Beste herriak, Venezuela barne, erasotzen dituen inperialismoa Euskal Herritik ere elikatzen da. Horregatik, ezinbestekoa dugu beste herriekiko solidaridadoa den Euskal Herria internazionalista eraikitzea. Momento honetan, Venezuelako prozesu bolivarraren defentsan atera behar dugu, baita inperialismoa eta bere laguntzaileak salatu ere, etxe ondoan ditugunetatik hasita.
Inperialismoaren aurka eta prozesu bolivarrarra babesteko kalera ateratzea beharrezkoa delako, datozen egunetan deitu ditugun mobilizazioetan parte hartzera dei egiten dugu.
Inperialismoaren aurrean, prozesu bolivartarra tinko!
¡Comuna o nada!
Gerra inperialistari, herriok borroka!
Leave A Comment