Reportajes

//Iruñea, escenario del último crimen machista que sacude Euskal Herria

Iruñea, escenario del último crimen machista que sacude Euskal Herria

En apenas diez días se han registrado varios episodios graves de violencia.

2026-04-14T20:20:50+02:0014 abril 2026|Reportajes|0 Comments

Por DavidBM

Bilbao, 14 abril 2026 – La plaza del Teatro Arriaga ha sido escenario esta tarde de una concentración convocada por la Marcha Mundial de las Mujeres de Euskal Herria para denunciar el asesinato machista de una mujer ocurrido el pasado domingo en el barrio de Sanduzelai, en Iruñea.

El colectivo feminista ha trasladado públicamente su “rabia y dolor” por un crimen que considera inequívocamente violencia machista y que sitúa como el tercer asesinato de este tipo en Euskal Herria en lo que va de 2026.

En el manifiesto leído durante la protesta, las convocantes han subrayado la urgencia de la situación: “Sólo han pasado diez días y ya estamos otra vez aquí”, denunciando que en ese corto periodo se han producido dos asesinatos machistas y un intento de asesinato.

La víctima falleció al precipitarse por la ventana de su vivienda cuando trataba de huir, un hecho que, según la organización, evidencia la gravedad de las violencias que sufren las mujeres. “En Euskal Herria la violencia machista mata a las mujeres por el mero hecho de ser mujeres”, han afirmado.

El colectivo ha insistido en el carácter estructural de esta violencia, señalando que responde a un “sistema cisheteropatriarcal, capitalista, racista y colonial”. En esa línea, han puesto el foco en la situación de especial vulnerabilidad de las mujeres migradas y racializadas, denunciando que las políticas de extranjería y el acceso precario a recursos básicos agravan el riesgo.

Uno de los ejes centrales del discurso ha sido la vivienda. Según han denunciado, la falta de acceso a una vivienda digna puede convertirse en una trampa mortal: “Sin vivienda digna no hay posibilidad de escapar de la violencia”. La organización ha criticado que el mercado especulativo y las dinámicas racistas dificultan aún más la protección de las víctimas.

Asimismo, han dirigido duras críticas a las instituciones públicas, cuestionando su actuación: “¿Cómo es posible que una mujer que sufre violencia machista no tenga una vivienda garantizada?”. Han exigido más recursos, seguimiento efectivo de los casos y una atención integral que evite que las mujeres queden desamparadas frente a sus agresores.

El manifiesto también ha interpelado directamente a los hombres, a quienes ha atribuido una responsabilidad activa en la perpetuación de estas violencias: “Vuestro machismo mata, vuestra irresponsabilidad mata, vuestra complicidad mata”.

La concentración ha concluido con un llamamiento a la organización colectiva y a la autodefensa feminista, reivindicando la necesidad de “crear alianzas, construir espacios seguros y tomar las calles”. Entre consignas, las asistentes han reiterado: “¡Ninguna agresión sin respuesta!” y “¡Seguiremos en marcha hasta que todas seamos libres!”.

INDARKERIA MATXISTAK EMAKUME BAT ERAIL DU IRUÑEAN!

Hamar egun besterik ez dira pasa eta berriz ere hemen gaude. Pasa den igandean, Iruñeako Sanduzelai auzoan emakume bat hil zen bere etxeko lehiotik ihes egiten ari zenean. Guk ez dugu inolako zalantzarik; Euskal Herrian 2026an indarkeria matxistak eraildako hirugarren emakumea da.  Euskal Herriko Emakumeon* Mundu Martxatik gure amorrua eta mina adierazi nahi dugu, eta nola ez, senide eta lagunei gure maitasun eta babes osoa adierazi nahi diegu.

Nazkatuta eta amorratuta gaude, hamar egunetan Euskal Herrian bi erailketa matxista eta beste erailketa saiakera bat izan dira. Aski da! Noiz arte iraungo du honek? Euskal Herrian indarkeria matxistak emakumeak* emakume* izate hutsagatik erailtzen ditu!

Behin eta berriz esaten dugu indarkeria matxistak aurpegi ugari dituela, emakumeok* pairatzen dugun indarkeria egiturazkoa dela, sistema oso bat dagoela honen atzetik; zisheteropatriarkala, kapitalista, arrazista eta koloniala dena. Eta erailketa guztiekin gertatzen den moduan, inoiz baino agerikoagoak dira emakumeok* zeharkatzen gaituzten indarkeria matxistak.

Izan ere, ondo dakigu  indarkeria matxistak ez duela modu berean gurutzatzen gorputz bakoitza, eta argi dago arrazakeriak indarkeria areagotzen duela, emakume* migratu eta arrazializatuak sistematikoki babesgabe uztera arte. Erregularizazioaren menpekotasuna, eta baliabideetarako sarbiderako oztopoak ez dira kasualitatea: politika arrazisten ondorio zuzena dira.

Kasu honetan, berriro ere, ikusi dugu etxebizitza eskubidea merkatu arrazista eta espekulatiboa elikatzeko nola erabili den. Eta guk argi dugu: etxebizitza duinik gabe, ez dago bizitza duinik; eta ez dago indarkeriatik ihes egiteko aukerarik. Prekaritateak ez du soilik pobrezia eragiten: arriskuan jartzen gaitu, eta kasu honetan, hil egin du.

Askotan salatzen dugu instituzioen erantzukizun falta, baina honetan irmoki salatzen dugu ere haien ardura falta. Indarkeria matxistak ertz asko ditu eta emakumeok* askotariko prozesu eta erritmoak ditugu, baina nola da posible indarkeria matxista pairatzen duen emakume* batek etxebizitza duin bat bermaturik ez izatea? Non daude instituzioak funts putreak babestutako etxebizitzak erosten dituztenean? Emakumeak* behar bezala artatzea, baliabide guztiak haien esku jartzea, kasuen jarraipena egitea nahiz laguntza eta babesa ematea ere bada instituzio publikoen betebeharra eta emakumeak* haien erasotzaileekin bakarrik uztea ardugabekeria  da.

Gizartea eta batez ere zuek, gizonak, erantzukizuna duzue honetan; noiz arte jarraituko duzue beste aldera begira? Jakin badakigu, egiturazko arazoa dela indarkeria matxista baina badakigu ere ezinezkoa izango dela honekin bukatzea gizonek zuen anaitasun eta konplizitate sareekin apurtu arte, egiturara sostengatzen duen pieza zarete

Zuen matxismoak hiltzen du, zuen arduragabekeriak hiltzen du, zuen konplizitateak hiltzen du eta gu nazkaturik gaude. Horregatik, beste behin ere, ozen esaten dugu: FEMINISTOK AUTODEFENTSAN JARRAITUKO DUGU. Gure artean aliantzak sortzen, gune seguruak eraikitzen, kolektibotasunetik politika egiten, behar den bezian bestetan salatzen eta kaleak hartezn. Egungo egoera irauliko dugu denok aske bizi ahal izateko.

ERASORIK EZ ERANTZUNIK GABE!

MARTXAN JARRAITUKO DUGU DENAK ASKE IZAN ARTE!

GORA BORROKA FEMINISTA!

Leave A Comment

Suscríbete a nuestro Boletín