Reportajes

Por DavidBM

Bilbao, 3 enero 2026 – Una concentración convocada por varios colectivos del movimiento popular, ha reunido este sábado a decenas de personas en la Plaza Circular (Abando) de Bilbao, bajo el lema “INPERIALISMOAREN ERASOAREN AURREAN VENEZUELA TINKO! EUSKAL INTERNAZIONALISTOK PROZESU BOLIVARTARRAREKIN”. La movilización ha servido para denunciar los ataques contra el territorio de la República Bolivariana de Venezuela y para expresar solidaridad con el proceso político iniciado hace más de dos décadas en el país latinoamericano. Actos similares se han desarrollado también en Iruñea, Gasteiz y Donostia.

Según el comunicado difundido por la organización convocante, la ofensiva contra Venezuela se enmarca en una escalada prolongada de presión internacional, que habría incluido bloqueos, cierres del espacio aéreo y una intensificación del hostigamiento político y militar. En ese contexto, los manifestantes han señalado que las elecciones de 2024 reafirmaron el apoyo popular al chavismo, lo que, a su juicio, habría acelerado la reacción de las élites económicas y de sus aliados internacionales.

Durante la concentración se insistió en que la actual fase del conflicto no es un episodio aislado, sino parte de una estrategia histórica de control sobre América Latina. Los portavoces recordaron la vigencia de la Doctrina Monroe y denunciaron que el discurso legitimador de las intervenciones ha mutado con el tiempo, desde la lucha anticomunista de la Guerra Fría hasta los actuales argumentos ligados al narcotráfico, tras los intentos de deslegitimación del Gobierno de Nicolás Maduro, incluida la denuncia de su detención, mencionada como parte de esa ofensiva.

La movilización también puso el foco en el papel de actores internacionales. La Unión Europea fue señalada como aliada estratégica de Estados Unidos en una dinámica que, según Askapena, trasciende el signo político de la Casa Blanca. En el ámbito local, se denunció la labor de partidos, medios y agentes que, a juicio de los convocantes, tergiversan la realidad venezolana y justifican la presión exterior bajo un lenguaje humanitarista.

El comunicado incluyó además una crítica directa a las relaciones económicas y militares con Estados Unidos, citando como ejemplo a SAPA, tras el anuncio de contratos con el Ejército de Estados Unidos para la producción de sistemas de transmisión para carros de combate. Para los organizadores, “la opresión de otros pueblos también se alimenta desde aquí”, por lo que llamaron a construir una Euskal Herria internacionalista y solidaria.

La concentración concluyó con consignas en defensa del proceso bolivariano y contra la guerra imperialista, reafirmando que la Venezuela bolivariana “no está sola” y que, desde Euskal Herria, el internacionalismo sigue siendo una herramienta política frente a las dinámicas de dominación global.

Azken hilabeteetan prestatzen ari ziren eraso militar zuzena gauzatu du inperialismo yankiak. Venezuelako Errepublika bolivartarraren aire-espazioa itxiarazi eta itsasotik blokeatu ostean, herrien etsaiek hasiera eman diote prozesu bolivartarraren kontrako gerra irekiari. Euskal Herriko internazionaliston betebeharra da eraso honi erantzutea, baita estaldura ideologikoa eta propagandistikoa ematen dutenei aurre egitea ere.

Edozein kasutan, Venezuelaren aurkako erasoa ez da berria, baizik eta prozesu venezuelarraren kontrako oldar historikoaren beste fase bat; oligarkiak ezin baitu baimendu askapen prozesurik, herri matxinorik. 2024ko hauteskundeetan chavismoa garaile atera zen beste behin, eta Venezuelako oligarkia eta bere aliatuak, haien eragiteko gaitasuna murriztuta ikusita, eskura zituzten bitarteko guztiak erabiltzen ari da herri venezuelarrak ereindako bidea mozteko. Inperialismoak esku-hartze militarreraino heltzeko prest dagoela argi erakutsi du, AEBren hegemonia galeraren aurrean, estatu sozialista komunalaren egikaritzea ekiditeko eta “atzeko patio”an ordena berrezartzeko

Sortu zenetik bi mendeetara, Monroe Doktrinaren “Amerika Amerikarrentzat” leloak indarrean jarraitzen du, Karibe eta Amerika Latina AEBetako “bizi espazio” moduan irudikatzen dira eta beste potentziek izan dezaketen presentziaren aurrean esku-sartzea gauzatzea iragartzen da era argian. Interbentzio irekiagoa, beraz, logika horretan ez da Venezuelara mugatzen, Kuba eta Nikaragua ere jo-puntuan daude besteak beste.

Gerra hotzaren garaian komunismoa hedatzearen kontrako borroka aitzakia izan zen. Gero terrorismoaren kontrako borroka, demokrazia berrezartzea edota giza eskubideen aldeko interbentzioak. Gaur egun narkoterrorismoaren aurkako borroka da aitzakia. Maduroren gobernuari zilegitasuna kentzen saiatu ostean, orain narkotrafikoaren egiturak gidatzea leporatzen diote

Atzo bezala, Venezuelako herri langileak tinko eutsiko die eraso inperialistei, bere subiranotasuna, bere proiektu eraldatzailea eta bere duintasuna defendatzeko. Venezuelako sektore kontzienteenak antolatuta eta prest daude herri osoko gerrari ekiteko inbaditzaileen kontra. Aldi berean, prozesu komunalak antolatzen eta garatzen jarraitzen du, erasoaren aurrean herri osoaren erantzunaren ezinbesteko elementua dira. Venezuela bolivartarrak badaki ez dagoela bakarrik borroka honetan. Munduko hainbat eta hainbat herri eta mugimendu gaude lerrokatuta eredu askatzaile propioa eraikitzeko herri langile venezuelarrak garatzen duen borrokarekin, eta Euskal Herritik ere ezinbestekoa da erresistentziarako duten eskubidea aldarrikatzea eta babestea.

Euskal Herritik ere gure elkartasun osoa helarazi nahi diogu herri ausart horri,¡Comuna o nada! aldarrikatzen duen herriari. Baina euskal internazionalistok, ezinbestez, elkartasun mezu horri gehitu behar diogu inperialismo yankiari estaldura ematen dietenen salaketa. Inposatu diguten Europar Batasuna gerrazalea prozesu bolivartarraren etsai amorratua da eta inperialismo yankiarekin lerrokatzen da, Etxe zurian dagoen presidenteaz harago. Era berean, salatu behar ditugu Euskal Herrian bertan Venezuelako prozesua desitxuratzen duten alderdi, hedabide eta eragileak. Beren mezu pozoitsuaren bidez deskonposizioan eta autoritarismoan itotako Estatu baten irudia zabaldu nahian. Venezuelaren aurkako erasoak eta esku-hartze militarra justifikatzen dute hemengo burgesiak eta bere lekaioek, nahiz eta giza eskubideen aldeko mezu humanitaristekin eta bakezalekeria abstraktuarekin mozorrotzen saiatu. Era beran, bi mendez herriak odolusten jarraitzen duten AEBak, izatez bere sorreratik espantsionista eta inperialista izan den Estatu hori, demokrazia eta askatasunaren eredutzat aurkezten digute.

Sionistekin harremanak dituzten euskal enpresekin bezala, enpresa eta politikari asko harro daude AEBekin dituzten harreman komertzialez. Azken adibidea Aperribai familiaren SAPA enpresan daukagu, AEBetako Ejerzitoaren Abrams tanke berriaren transmisio sistema ekoizteko iragarpenarekin. Euskal ekonomiarako berri positibotzat saltzen digute herriak zapaltzen jarraitzen duen inperialismo yankiarekin kolaborazioa. Munduko beste herrien zapalketa hemen ere hasten da. Beste herriak, Venezuela barne, erasotzen dituen inperialismoa Euskal Herritik ere elikatzen da. Horregatik, ezinbestekoa dugu beste herriekiko solidarioa den Euskal Herria internazionalista eraikitzea. Momentu honetan, Venezuelako prozesu bolivartarraren defentsan atera behar dugu, baita inperialismoa eta bere laguntzaileak salatu ere, etxe ondoan ditugunetatik hasita.

Inperialismoaren aurrean, prozesu bolivartarra tinko!

¡Independencia o nada! ¡Comuna o nada!

Gerra inperialistari, herriok borroka!