Por DavidBM
La verdad es que este sábado ha sido de esos días en los que el corazón late con fuerza. Desde Santurtzi partimos, a eso de las 12:00, en una flotilla que no es cualquier cosa: traineras, bateles, piraguas, barquitas solidarias, todos cargados de una misma urgencia. No éramos solo barcos: éramos voces que buscan atravesar el silencio.
Y es que, mientras navegábamos, no podía dejar de pensar en Gaza. Mientras nuestras embarcaciones cortaban la ría, allá abajo se sigue consumando un genocidio brutal. No son solo bombas y destrucción, es el hambre que se usa como arma, es la sed y la falta de medicamentos, es el lento morir de los niños palestinos. No basta con mirar: ¿cómo el mundo mira hacia otro lado sin arder en vergüenza?
Desde ahí, el Cantábrico parecía un altavoz. Al llegar al Museo Marítimo, nos unimos a una cadena humana que llenó el paseo hasta el Ayuntamiento. Cerca de 1.000 personas en tierra, banderas al viento, gritando ‘Palestina askatu’ y ‘No es una guerra, es un genocidio’. La mezcla de brisa marina y consignas me encogía el pecho: éramos gente que no se resigna ante el horror.
En ese espacio, alguien leyó el comunicado de Itsasmartxa con tal intensidad que el aire vibraba. Nos recordó que no basta con conmovernos; Europa calla, estrecha manos ensangrentadas, mantiene negocios y contratos con quienes perpetúan esta masacre. Eso es complicidad.
Y no puedo evitar sentir orgullo: hoy hemos respondido desde el mar y desde la calle. Hemos elegido estar del lado del coraje, del derecho a existir. Nuestra solidaridad fue este barco, este grito, este “Palestina vive, Palestina resiste”.
Porque resistir no es solo un verbo: es un deber ético. Hoy, y cada día, nuestra voz viaja por el Cantábrico y se planta en la conciencia.
Gaur Santurtzitik Bilboko Itsas Museora heldu gara mezu argi etae rabateko bat ekartzearren: PALESTINAKO HERRIA EZ DAGO BAKARRIK!!!!!
Gure ontziak ez dira keinu sinboliko hutsak, ohiu bat ere badira, isiltasun konplizearen aurka urak zeharkatzen dituen oihua.
GLOBAL SUMUD FLOTILLAren barruan Bartzelonatik Gazaruntz irten zuen flotillaren ohiartzuna ere badira; blokeo kriminala duintasunez desafiatzen duena.
Hemen berbetan gabiltzan bitartean, GAZAN genozidio bat gertatzen ari da, holokausto bat.
Israelgo gobernu sionistak gerra deklaratu dio herri oso batí, helburu krudel eta argi batekin: palestinar herria suntsitu, bere identitatea eta kultura ezabatu eta existitzeko bere eskubidea ere ukatuz.
Ez dira bakarrik ospitalak eta auzoak desegiten dituzten bonbardaketak.
Gose planifikatua ere bada, ur falta, botiken falta, behar beharrezkoa duten giza laguntza oztopatzea.
Gosea gerra-arma modura erabiltzen dute eta biktimarik ahulenak umeak dira.
Eta astakeria honen aurrean, zer egiten dute Europako gobernuek? Beste aldera begiratu, ixilik datos, akordio komertzialak mantenduz, armak saldu eta erosi egiten dute; odolez zikindutako eskuak elkartzen dituzte visita diplomatikoetan. Isiltasun eta neutraltasun hori, konplize izatea da.
Europak ezin du giza-eskubideak aldarrikatzen jarraitu, munduaren aurrean genozidioa onartzen duen bitartean. Israelekin erlazioak apurtzen ez dituzten gobernuak eta santzioak exijitzen Ez dituzten erakundeak masakre honen “erantzule” dira.
Hementxe bertan, Euskal Herrian Palestinaren aldeko elkartasunaren kontrako oztopoak jartzen dira.
Espainiako txirrindulari bueltan Israeleko taldearen parte-hartzearen kontrako ekintzak erreprimitu dituzte; CAFek jarraitzen du tranbiak egiten Israelentzat, Eusko Gobernuak enpresa honetan akzioak dituen bitartean; TERA PHARM ISRAELGo enpresa farmazeutikarekin kontratuak ditu Osakidetzak , Gazako osasun sistema hondatzen duten bitartean….
Baina gaur portu honetatik, argi eta ozen erantzun nahi dugu:
PALESTINA BIZIRIK DAGO…
EUTSI EGITEN DU
ETA GUK BERAREKIN BATERA, EUTSI EGITEN DUGU.
Gure Itsas martxak Isiltasunaren eta axolagabekeriaren blokeoa hausten du. GUK hautatzen dugu Palestinarekiko elkartasuna erakustea, justiciaren alde egotea, askatasunaren alde egotea.
HORREXEGATIK ESKATZEN DUGU:
Genozidioa berehala amaitzea.
Blokeoa guztiz amaitzea.
Israelgo Estatuarekin harreman diplomatiko, militar eta ekonomiko guztiak etetea.
Herri Palestinrraren eskubidea osoak aitortzea, bereziki bere autodeterminazio-eskubide ukaezina.
Ez gara isilduko. Ez gara etsiko. Palestinarekiko elkartasuna betebehar etikoa da.
Gora Palestina libre.
