Por DavidBM
Bilbao, 26 noviembre 2025 – Miles de personas recorrieron ayer el eje entre el Sagrado Corazón y el Ayuntamiento de Bilbao en la multitudinaria movilización convocada por el movimiento Bilbo Feminista Saretzen, con motivo del Día Internacional contra la Violencia Machista (25N). La protesta, puso el foco en la violencia patriarcal institucional, a la que acusaron de «revictimizar, abandonar y desproteger» a mujeres, niñas, personas trans y migradas.
«Gabon Bilbo! ¡Lo hemos vuelto a hacer!», comenzó el comunicado leído al final de la marcha. Las convocantes denunciaron que, en un contexto marcado por el auge del negacionismo y de las extremas derechas, «nuestros cuerpos y decisiones no son negociables», reivindicando el derecho a vidas libres de violencias machistas en un escenario político donde -subrayaron- vuelven a cuestionarse derechos fundamentales como el aborto libre y gratuito o una atención sanitaria pública y digna.
El movimiento feminista autónomo recordó las décadas de denuncias contra las violencias que genera un sistema «patriarcal, capitalista, racista y colonial», que «mata, precariza y niega derechos básicos» a las personas más vulnerabilizadas.
El foco: violencia patriarcal institucional
Uno de los ejes centrales del manifiesto fue la denuncia de la violencia institucional, «una violencia cotidiana y muchas veces mortal». Enumeraron, entre otros ejemplos:
- Revictimización en sistemas judiciales, policiales y de servicios sociales.
- La vigencia de la Ley de Extranjería, que aboca a la precariedad a mujeres migrantes y racializadas.
- Recortes y vaciamiento de políticas públicas y ayudas con requisitos imposibles.
- Mala atención a personas trans en la unidad de género de Cruces.
- Pasividad ante la violencia digital contra feministas.
«Nos estáis revictimizando por protocolo», denunciaron, insistiendo en que el laberinto administrativo «sumerge a las víctimas en dobles y triples violencias» incluso cuando buscan protección.
Críticas directas al Ayuntamiento y a la Diputación
Desde las escaleras del Ayuntamiento de Bilbao, las manifestantes señalaron la ausencia de una Casa de las Mujeres accesible y criticaron que el servicio municipal de atención a víctimas interrumpa el apoyo psicológico cuando las mujeres «siguen rotas». Reprocharon también que el proyecto Koloretxe se haya puesto en marcha «lejos del barrio» y con «escasa accesibilidad».
La marcha pasó además por la Diputación Foral de Bizkaia, a la que acusaron de presumir de políticas feministas «mientras externaliza recursos» en los nuevos centros de crisis para víctimas de violencia sexual, cuya entrada depende de Ertzaintza o servicios sociales, lo que «multiplica la revictimización».
El movimiento exigió un mapa claro de servicios, atención especializada 24 horas, sin derivaciones policiales, con recursos 100% públicos.
Derechos, racismo institucional y educación sexual
Bilbo Feminista Saretzen reclamó nuevamente la derogación de la Ley de Extranjería, el reconocimiento de derechos para las trabajadoras del hogar y cuidados, y un refuerzo de la educación sexual y afectiva frente a la ofensiva «tránsfoba, racista y ultraderechista».
Palestina, Sáhara y feminismo internacionalista
El manifiesto incluyó también un mensaje internacionalista. El movimiento feminista recordó que «el genocidio en Palestina continúa» y llamó a denunciar «al gobierno sionista de Israel», enviando apoyo a la resistencia palestina.
Igualmente expresaron solidaridad con las mujeres saharauis, que sufren «borrado cultural» y restricciones para organizarse.
Un movimiento en expansión
La movilización concluyó con una llamada a seguir construyendo un feminismo «diverso, radical y combativo». «Frente a la ofensiva patriarcal -afirmaron- seguiremos tejiendo alianzas, sosteniendo la vida y construyendo un futuro libre de violencias».
El acto terminó entre aplausos y gritos de «Gora borroka feminista!».
(25/11/2025) Gabon Bilbo! berriro egin dugu! Gaur, milaka feminista kalera atera gara berriro ere gurea den eskubide bat aldarrikatzera: indarkeria matxistarik gabeko bizitzak bizitzeko eskubidea! Negazionismoa eta eskuin muturrak gora doaz eta mugimendu feministak urteetako borroka eta presioari esker lortu dituen eskubideak zalantzan jarri nahi dituzte: abortu libre eta doakoa; edo osasungintza publikoan arreta duina izatea. Horregatik, gaur, azaroak 25, ozen diogu gure bizitzak, gure gorputzak eta gure erabakiak ez direla negoziatzen!
Hamarkadak daramatzagu sistema patriarkal, kapitalista, arrazista eta kolonial honen indarkeria mota oro salatzen: milaka emakume hiltzen dituena, milioien bizitzak arriskuan jartzen dituena, beste hainbeste prekarietatera eta beldurrera kondenatzen dituena, eta zaurgarrienak direnei, trans pertsonei, migratuei, eta haurrei oinarrizko eskubideak ukatzen dizkien indarkeria.
A25 honetan indarkeria ikusezin eta normalizatu batean jarri nahi dugu arreta: indarkeria patriarkal instituzionalean: erakunde publikoek eragiten dutena indarrean dagoen legedia behin eta berriz urratzen dutenean, beste alde batera begiratzen dutenean, gu sinetsi ez eta gure erasotzaileak legitimatzen dituztenean, politika publiko ziztrinak egiten dituztenean, beren interes alderdikoiak gure beharren gainetik jartzen dituztenean eta feminismoarekin postureoa egiten dutenean.
Indarkeria instituzionala da gobernuek eta bere erakundeek emakumeen eta disidentzien aurka erabiltzen dutena. Egunerokoa da eta askotan hil egiten du. Indarkeria instituzionala da egiten dutena, baina ia beti egiten ez dutena da. Indarkeria instituzionala da sistema judizialek, polizialek edo gizarte-zerbitzuek behin eta berriz emakumeak birbiktimizatzea; indarkeria instituzionala da Atzerritartasun Lege bat indarrean mantentzea, etxeko langileak, batez ere migratzaileak eta arrazializatuak, prekarietatera bultzatzen dituena; indarkeria instituzionala da politika publikoak hustea eta betetzeko ezinezkoak diren baldintzak dituzten laguntzak edo zerbitzuak sortzea, emakumeak benetako babes-alternatibarik gabe uzten dituztenak; indarkeria instituzionala da Gurutzetako genero-unitatean trans pertsonen arreta txarra; indarkeria instituzionala da feministen aurkako indarkeria digitala zigorgabeki zabaltzea, euren erantzukizuna onartzen ez duten erakundeen immobilismoaren aurrean.
Feministok denbora asko daramagu indarkeria matxista eta patriarkalaren aurka zer egin behar den esaten, baina erakundeek ez gaituzte solaskide gisa hartzen. Mugimendu feministaren urteetako presioari esker, legeak, protokoloak eta baliabideak lortu dira, baina ez dira nahikoak eta, kasu gehiegitan, ez dira betetzen. Errealitatea da gobernuek lege batzuk onartzen dituztela, eta lege horiek ezerezean geratzen direla, aurrekonturik eta baliabide nahikorik gabe.
Indarkeria matxistaren biktimek ere urte asko daramatzate esaten benetako amesgaiztoa salatzen dutenean hasten dela, eta ezer ez da aldatu. Baliabideak, telefonoak eta laguntzak daude, baina labirinto instituzional eta burokratikoak biktimizazio bikoitzak eta hirukoitzak sortzen ditu. protokolo bidez biktimizatzen gaituzue! Horregatik, gaur zera esatera gatoz, ozen eta argi: nazkatuta gaude!
Nazkatuta gaude kanpaina hutsekin aurpegia garbitzeko lelo feministak erabiltzen dituzten udal, aldundi eta gobernuez, diskurtso matxistak, arrazistak eta transfoboak legitimatzen dituzten bitartean. Nekatuta gaude erakundeen gaitzespen-mezuak entzuteaz, gero arreta falta, umiliazioa edo babesgabetasuna dakartenak: Ez ditugu ontzat emago zuen «copia-pega» mezu instituzionalak. Esaten duzue era guztietako laguntzak eskaintzen zaizkiela biktimei, baina guk badakigu gero beraiek ez dutela dei bakar bat ere jasotzen; ez dituztela sinetsi; umiliatu egin dituztela; eta arriskuan jarri dituztela.
Eta hori guztia esaten dugu Udal honen eskaileretatik: Emakumeen Etxerik ez duena eta Koloretxe-ren urteetako aldarrikapenaren ondoren, auzotik urrun eta irisgarria ez den proiektu bat martxan jarri duena. Udal honek biktimak artatzeko laguntza psikologikoa eteten du emakumeek oraindik apurtuta jarraitzen dutenean.
Baina manifestazio hau Bizkaiko Foru Aldunditik ere igaro da. Instituzio horrek feministatzat du bere burua, eta bi krisi-zentro ireki ditu sexu-indarkeriaren biktimentzat, baliabideak azpikontratatuz, eta ez enplegatu publikoekin. Zentro horietara ezin da modu autonomoan iritsi, Ertzaintzaren edo gizarte-zerbitzuen bidez baizik, eta horrek, askotan, birbiktimizazioa dakar, feministok aspalditik eskatzen dugunaren aurka.
Horregatik guztiagatik, zerbitzuen mapa argi bat exijitzen dugu; 24 orduko laguntza espezializatua, deribazio polizialik gabe, eta esternalizatu gabeko baliabide publikoekin.Emakumeen Etxe irisgarri bat nahi dugu; Benetako politika feministak nahi ditugu, zaurgarrienak babestuko dituztenak eta sistema bortitz honen indarkeria estrukturalari aurre egingo diotenak!
Beste behin ere eskatzen dugu Atzerritartasun Legea indargabetzea, migratutako pertsonen aurkako indarkeria instituzionalak iraunarazten dituelako. eskatzen dugu etxeko eta zaintzako langileen eskubideak aitortzea; eta eksatzen dugu sexu- eta afektibitate-hezkuntza indartzea, batez ere, transfobiaren eta ofentsiba autoritarioaren eta eskuin muturraren hedapenaren aurrean. Indarkeria patriarkala ez da soilik erasotzaileek jotzen, jazartzen, bortxatzen edo hiltzen dutenean erabiltzen dutena; indarkeria patriarkala ere bada erakundeek legea urratzen dutenean, abandonatzen gaituztenean eta laguntza bila dabiltzanak biktimizatzen dituztenean erabiltzen dena.
Eta A-25 honetan, ezin dugu ahaztu genozidioak aurrera jarraitzen duela Palestinan. sinestarazi nahi digute amaitu dela, baina ez da horrela. Horregatik, gaur inoiz baino gehiago Israelgo gobernu sionista salatzen jarraitu behar da eta gure babes guztia Palestinako herriari eta erresistentziari bidali. Era berean, elkartasuna adierazi nahi diegu emakume sahararrei, beraiek ere indarkeria pairatzen dutelako, euren kulturaren ezabatzaren eta elkartzeko ezartzen zaien debekuaren bitartez.
Gaur inoiz baino gehiago, mugimendu feminista, anitz, erradikal eta borrokalariaren indar eraldatzaile eta geldiezina aldarrikatzen dugu. Ofentsiba patriarkalaren aurrean, aliantzak josten, bizitzari eusten eta indarkeriarik gabeko etorkizuna eraikitzen jarraituko dugu! gora borroka feminista!
